SOSYAL GÜVENLİKTEK= 04; DEĞİŞİKLİKLER VE 2009 BEKLENTİLERİ =

D&uu= ml;nyada yaşanan ve etkisini tüm ülkelere yansıtan küresel krizin faturaları, öncelikli olarak çalışanlara = ve emeklilere kesilmektedir. Bu kriz ortamında, ülkemizde işten çıkarmalar ve ücretsiz izin uygulamaları yaygınlık kazanmış, emekli aylıklarında iyile= ştirmeler yapılmamış, işsizlik ve yoksulluk göstergeleri art= maya başlamıştır.

K&uu= ml;resel krizin yaşandığı bir süreçte, fiyat artışları ile gelir ve aylık alanların satınalma güçleri zayıflamış, 2008 yılında hedeflenen enflasyona göre yapılan artışlar yetersiz kalmıştır. Bunun yanında, emekliler arasında, eşitsizlik de yıllardır sürmektedir. Bütçe Kanunları ile memur ve işçi emeklilerinin artışları düzenlenirken bile eşitlik ilkesine uyulmamış, emekli aylıklarında büyük farklılıklar oluşturulmuştur.

2008 yılında işçi emeklilerine birinci altı ay yü= ;zde 2, ikinci altı ay yüzde 7.2 artışlar yapılmıştır. Birinci altı ayda yüzde 6 olan enflasyon artışı karşısında, ikinci altı ayda yüzde 4 enflasyon farkı uygulanması gerekirken, Bakanlar Kurulunca yüzde 1.2 ol= arak belirlenmesi, yukarıda belirtmeye çalıştığım haks= 05;z uygulamalar için en çarpıcı örnektir. 2008 yılı tüfe artışı yüzde 10.06 olarak gerçekleşmiştir. Bu dönemde, işçi emeklilerine ise, yıl sonu kümülatif olarak yüzde 9.3 artış yapılmıştır. Diğer bir deyişle, işçi emeklilerine enflasyona g&oum= l;re daha az artış yapılmıştır. TÜİK tarafından açıklanan 2008 yılı enflasyon oranlarının inandırıcılığını hiç bir emeklimize anlatamayız. Yılın son çeyreğinde gıda maddeleri ile birlikte doğalğaz ve elektriğe yapılan yüksek oranlı artışlar, giderlerde büyük harcamalara neden olurken, = TÜİK'in enflasyonun düştüğü yönündeki hesaplaması, “bilinçli bir ayar mı?” diye kuşkuları arttırmaktadır.

= 4;şçi emeklileri, yıllardır bu tür eşitsizliklere maruz kalmıştır. Bu uygulamalar ile işçi ve memur emeklileri arasındaki gelir ve aylık farklılıkları giderek büyüyen bir eğilime dönüşmüştür. Hep şunu söyledik. Tek çatı oluşturulurken, farklılıklara son verilsin = ve ilk adım olarak işçi ve memur emekli aylıklarında taban aylıklar eşitlensin. Kanunu hazırlayanlar ve yönlendirenler, eşitlik ilkesinin de bir gereği olan bu önerilerimizi dikkate almadılar.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nda, kamu çalışanları ve emeklileri farklı= ; ve ayrıcalıklı tutulacaksa, tek çatıya ilişkin düzenlemelere ihtiyaç yoktu. 1 Ekim 2008 itibariyle yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanun'un geçici maddeleriyle, memurlar ve emeklileri 5434 sayılı Ka= nun kapsamında korunduğundan, Anayasanın ve ilgili kanunları= ;n eşitlik ilkesi hiçe sayılmıştır. Türki= ye İşçi Emeklileri Derneği olarak bu haksızlığa ve eşitsizliğe karşı çıkmamıza rağmen, başta Anayasa Mahkemesi olmak üzere, yetkili kurulların ve organların duyarsız kalması sonucu, 5510 sayılı Kanun bir çok hükmüyle işçilerin ve emeklilerinin haklarında kısıtlamalara gitmiştir.

Kanu= nlar, eşitlik ilkesini içerdiği zaman anlam kazanır. 5510 sayılı Kanun, bu yönüyle eşitlik ilkesine aykırı olan çok sayıda hüküm içerdiğinden, eleştiriler de bu kapsamda yapılmaktadır.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'ndaki haklar, yeni düzenleme= yle oldukça geriye götürülmüştür. Bunların başında prim kazançlarının güncelleştirilmesi ve aylık bağlama oranları gelmektedir. Yaş ile birlikte yapılan değişiklikler son= ucu oluşturulan yeni koşullar, gelecekte gelir ve aylık alacakla= rın haklarında önemli kayıplar öngörmektedir. Ülk= emiz çalışma koşulları ve soysal güvenliğin koruyucu ayakları gerçekçi bir şekilde değerlendirilmeden, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu, sosyal devletin etkinliğini de zayıflatacak bir çerçevede hazırlanmıştır.

Sosy= al devlet, emeklisine insanca yaşamaya yetecek bir gelir ve aylık ödemeyi sağladığı zaman anlam kazanır. Bug&uu= ml;n ödenmekte olan gelir ve aylıklara bakıldığınd= a, sosyal devletin ve sosyal güvenliğin koruyucu ayaklarını yeterince görmek mümkün değil. Emeklilik, gelecek güvencesidir. Uzun yıllar çalışarak, vergi ve pr= im ödeyerek emekli olanların “mağdur” bir görüntü vermesi, ülkeyi yönetenlerin dikkatle değerlendirmesi gereken bir sorundur.

Y= 05;llardır yapılmayan intibaklar sonucu, özellikle 2000 öncesi gelir ve aylık alanların ekonomik olarak zayıflatıldığı bir süreç yaşanmıştır. Memur emeklilerinde katsayı ve gösterge sistemiyle yapılan intibaklar, işçi emeklile= ri için uygulanamaz bir sisteme dönüştürülmüştür. 2000 sonrası gelir ve aylıklara uygulanan aylık tüfe sistemi, en olumsuz = bir artış yöntemine dönüşmüştür. Bu olumsuzluğu gidermek üzere, 2003 sonrası dönemlerde Bütçe Kanunlarıyla yapılan artışlar da yete= rsiz kalmış ve işçi emeklileri ekonomik olarak en zayı= ;f kesim durumuna gelmiştir.

Bu gelişmeler yanında, Sağlık Uygulama Tebliği(SUT) 29 Eylül itibariyle Resmi Gazete'de yayınlanmıştır. <= span class=3DGramE>5510 sayılı Kanunla 2 TL olarak belirlenen ayakta tedavide alınacak katkı payı, Sağlık Uygulama Tebliği ile 1 Ekim 2008 itibariyle kamu ikinci basamak sağlık kuruluşlarında 3 TL, kamu eğitim ve araştırma hastanelerinde 4 TL, Üniversite hastanelerinde 6 TL, özel sağlık kuruluşlarında 10 TL olarak değiştiril= mesi sonucunda, sağlık hakkının kullanılmasını engeller bir nitelik taşıdığı yönünde haklı eleştiriler gelmeye başlamıştır. Sosyal Güvenlik Kurumuna aktarılan katkı paylarının birden yükseltilmesi, temsil ettiğim işçi emeklisi, dul ve yetimlerinin de yoğun itirazlarına neden olmuştur. Bu konuyu çok yakından izliyoruz. Bu konuda, emeklilerimizi mağdur edecek olan katkı paylarının değiştirilmesi için mücadelemiz sürecektir.

2009 yılı da, zor geçeceğe benzemektedir. Finansal krizin ekonomik krize dönüştüğü bu süreç= te, sosyal politikalar devreye girmelidir. Çalışanlar açısından işsizlik sigortası ve iş güvencesi güçlendirilmelidir. Emekliler açısından ise, aylıkları iyileştirecek bir yapılanmaya ihtiyaç vardır. Bu süreçte, ihracatın ve ithalatın duraksayacağı dikkate alınmalı, iç piyasanın canlanması için ge= lir ve aylıklarda iyileştirmeler yapılmalıdır. Bu talebimiz, işletmelerin üretimini sürdürmesi ve desteklenmesi için de bir gerekliliktir.

= 4;şletmelere dönük yapılacak teşvik ve destekler, istihdam güvenceli olmalıdır. Krizi fırsat bilerek, haksız = yere işten çıkarmaların engellenmesi için buna ihtiyaç vardır.

= 4;şçisi, emeklisi ve işverenin birlikte korunduğu bir yıl diliyorum.<= o:p>