SOSYAL HAKLARIN ÖNEMİ=

&Uum= l;lkemizin en temel sorunu olan işsizlik ve gelir yetersizliğine çözüm getirilemediğinden, açlık ve yoksul= luk göstergeleri artmaktadır. 2002 itibariyle büyüyen ekonomimiz, yeterince istihdam yaratamadığından, işsiz sayısı artmakta ve işsizlik oranı yükselmektedir. Resmi rakamlara göre Şubat 2010 tarihinde işsiz sayıs&#= 305; 3 milyon 564 bine, işsizlik oranı da yüzde 14.4'e yükselmiştir. yaptığı işten ötürü herhangi bir sosyal güvenlik kuruluşuna kayıtlı olmadan çalışanların oranı, önceki yılın aynı dönemine göre 0= ,9 puanlık artışla % 41,7 olarak gerçekleşmişt= ir. Bu dönemde, geçen yılın aynı dönemine g&oum= l;re tarım sektöründe sosyal güvenlikten yoksun çalışanların oranı % 83,9'dan % 85,6'ya yükselirken, tarım dışı sektörlerde % 28,6'da= n % 28,1'e düşmüştür.

Kayıtdışı istihdam, sosyal güvenli&= #287;i her yönüyle tehdit etmektedir. Devlet açısından = prim ve vergi kaybına neden olan kayıtdı#= 1;ı istihdam, aynı zamanda çalışanların yarınlarını da yok etmektedir. Kayı= ;tdışı ile mücadelede toplumsal bir kararlılık gösterilmeli, işverenler de bilinçlendirilmelidir.

Sosy= al güvenlik kapsamında gelir ve aylık alanların da insanca yaşamaya yetecek bir gelir güvencesine sahip olmadıkları görülmektedir. İşçi emeklisi olarak nitelenen 4/a emeklilerinin gelir ve aylıklarında yapılmayan intibaklar sonucunda, bu kesim haksızlığa uğramış bir gr= up olarak tanımlanmaktadır. İşçi emeklilerinin en t= emel hakkı olan intibakların en kısa sürede yapılmas= 05; gerekmektedir. Öncelikle sosyal güvenlik kapsamında olanların gelirleri iyileştirilmelidir. Emeklilik, sosyal güvenliğin en temel koruma aracıdır. Bu gerçek açısından bakıldığında, ödenmekte olan gelir ve aylıkların insanca yaşamaya yetecek bir seviye= ye çıkarılması temel kural olmalıdır.

&Cce= dil;alışanlar açısından da sosyal güvenlik haklarına ulaş= mada belirlenen koşulların eleştirildiği ve gelecekte emekli= lik aylığına hak kazanmada zorlukların yaşanacağı söylenmektedir. Sosyal güvenlik iyi programlanmalı ve sık sık değiştirilmemelidir. Bu kurala ülkemizde hiçbir dönem uyulmamış ve sosyal güvenlik yamalı bir bohça şeklini almıştır. Ekonomik ve sosyal zorlu= klar iyi analiz edilmemiş ve toplumsal mutabakat sağlanamamıştır. Çalışma koşullarının esnekleştiği bir süreçte, prim gün sayısı ve yaş koşulu, emekliliğe ulaşmayı engellemeyecek şekilde belirlenmelidir. 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununa yönelik öneriler ve yapılması gereken değişiklikler, Sosyal Güvenlik Danışma Kurulu'nda değerlendirilerek bir sonuca varılmalıdır. İş= çi, işveren, emekli ve devlet açısından dörtlü = bir dengeli yapı kurulmalıdır.

Yoks= ullukla mücadelede en temel araçlardan birisi de, = ILO'nun sosyal güvenlik normu olan ve ülkemizde uygulanmayan “aile yardımı sigortası”dır= . AB ülkelerinin çoğunda yoksullukla mücadelede bu sistem etkin olarak uygulanmaktadır. Ülkemizdeki sosyal yardımlar dağınık ve yetersiz olduğu gibi, eşitlik yönünden de eleştirilmektedir. Sosyal yardım ve sosyal hizmetler, aile yardımı sigortası kapsamına alınmalı, yardım yapılması gereken bireyler ve ail= eler belirlenerek, ödemeler bu şekilde yapılmalıdır. Bu işleyiş, bir sigorta sistemi gibi yönetilmeli ve yoksullukla mücadele bu şekilde olmalıdır.