EKONOMİK PAKET VE EMEKLİNİN DURUMU

49 i= lin sosyo-ekonomik yapısına bakıldığında, yatırım yapılmak bir yana = var olan kamu kuruluşlarının özelleştirildiği ve işsiz kalanların sayısının arttığı = da bir gerçek. Yatırım ve istihdam konusunda, bu bölgele= rde devletin düzenleyici bir rol alması gerekir.

Her ülkede teşvik sistemi var. Yatırım yapanların desteklenmesi ve bölgelerarası farklılıkların giderilmesi için çok iyi analizlerin yapılması gere= kir. Belirtmek istediğim, gelişmemiş ve milli geliri artmamış bölgelere yönelik farklı uygulamaları= ;n getirilmesidir. Bu bölgelere, özel sektörün gitmedi= 7;i bir dönemde, kamunun yatırım yapması benimsenmelidir. Bu yatırımlar, istihdamı artıracağı gibi, hem de göçü önleyecektir. Hükümetin bu gerçeği görmesi, planını, programını b= una göre yapması gerekir.

Ekon= omik kriz ortamında emeklilerin durumlarına yönelik olarak hiç = bir aracın devreye girmemesini, önemli bir eksiklik olarak değerlendiriyoruz. AB ülkelerine bakıldığında, gelir yetersizliği durumlarında “aile yardımı sigortası” ile gerekli olan destekler yapılmaktadır. G= elir ve aylıkların yüzde 80'ini açlık, tamamı ise yoksulluk sınırının altındadır. Bu konuda, hiç bir çabanın olmaması ve teşvik kapsamı= ;nda değerlendirilmemesi, kriz ortamında yaşayan emekli, dul ve yetimlerine yönelik bir ilgilisizliktir.

H&uu= ml;kümetin açıklamalarında, hiç bir kesimin enflasyona ezdirilmediği sık sık vurgulanmaktadır. 2006 ve 2008 yıllarında Bütçe Kanunlarındaki hükümlerde eksik yorum yapılarak işçi emeklilerinin alması gereken enflasyon farkları = tam olarak uygulanmadı. Bu konu, idari yoldan çözümlenmediğinden, konu yargıya taşındı ve dava açılan mahkeme işçi emeklilerinin enflasyon farkı alacağı yönünde karar verdi.

4447 sayılı Kanun, Bütçe kanunları ve 5510 sayılı Kanun felsefe olarak emekliyi koruyan ve ekonomik durumlarında iyileştirme yapan bir sistemi öngörmediğinden, bugünkü mağduriyetler yaşanmaktadır. İşçi emeklilerinin çalıştıkları dönemlerde en çok primi= ve vergiyi vermelerine karşın, aylık ve gelirleri aynı paralelde hesaplanmamaktadır. Bu duruma gelinmesinde, 2000 öncesi dönemlerde uygulanmayan intibakların ve 2000 sonrası süreçte de enflasyona endeksli bir sistemin getirilmesi ve eksik uygulanması belirleyici oldu.

H&uu= ml;kümetler, emeklinin talepleri ve özellikle de intibak konusu gündeme geldiğinde, ilgisizliklerle karşılaşmaktayız. Yapılan görüşmelerde, emeklinin gelir ve aylıklarının yetersizliği kabul edilmektedir. Çözüme sıra geldiğinde, kaynak konusu engel olar= ak karşımıza çıkarılmaktadır. Bu konuda inandırıcı olunmamakta ve Bütçelerin en büyük gider kalemi faiz olmaktadır. Faizi alanların sayısı ile belli kesimlerin ülkenin kaymağını yedikleri görülmektedir. Sıra işçi emeklisine gelindiğinde, kaynak yok gibi inandırıcı olmayan gerek&= ccedil;elerle taleplerimiz ertelenmektedir.

2007 seçimleri öncesinde TBMM, intibak ile ilgili Kanun Tasarısını oy birliği ile görüşülme= si yönünde karar vermesine rağmen, o gün, bugün ses y= ok. Artık, emekli oyalanmaktan yoruldu. Hükümetin, emeklinin haklı talebine cevap vermesi ve insanca yaşamaya yetecek bir gelir ödenmesi konusunda adımları atması gerekir. Bu yönüyle, kriz ile ilgili mücadelede emeklinin de yer almasını bekliyoruz.